Al geruime tijd heb ik pijn in mijn benen en de oplossing van het probleem is nog niet gevonden. Inmiddels is er en behandeling gestart met fysiotherapie en ergotherapie.De fysiotherapie is gericht op het verbeteren van mijn lichamelijk functioneren. De ergotherapeut kijkt met mij naar belastbaarheid en hoe ik mijn dag het best kan indelen.

Strekken, rekken en weer strekken

De fysiotherapeut geeft mij oefeningen om mijn spieren te rekken en zowel mijn knie als heupgewricht te strekken. Omdat ik de hele dag zit blijven deze gewrichten in de zelfde stand staan. Deze oefeningen verlichten mijn pijn niet maar toch zijn ze erg goed voor mij. Op deze manier kan ik in de toekomst nog net zo soepel door het leven als voorheen.

Belastbaarheid en planning

Nu ik minder uren op een dag wat kan doen moet ik goed kijken naar mijn belastbaarheid en planning. Omdat ik graag dingen doe heb ik de neiging om te veel te doen waneer het iets beter gaat. Het gevolg daarvan is dat ik de dagen erna uitgeput ben.

Voor nu ligt de oplossing in planmatig leven

Als ik reëel ben lukt het om twee uur op te zijn en dan heb ik één uur rust nodig. Dat klinkt niet veel maar een paar weken terug lag ik nog fulltime op bed. Om de dag zo efficiënt mogelijk te maken sta ik op een vaste tijd op lig ik op even vaste tijden weer. Dat klinkt wat suf maar het moet vooral voorkomen dat ik (ongemerkt) te veel vraag van mijn lichaam en de volgende dagen kapot ben. Althans dat is het idee.

Ik ben er pas mee begonnen dus of het echt werkt weet ik niet maar daar zal ik op een later tijdstip wellicht nog een blogje over tikken. Maar ik merk nu al dat ik het lastig vind om mij aan zo’n planning te houden. Het leven bestaat uit te veel variabelen die niet te voorspellen zijn. Maar als ik dit moet doen om beter te worden… dan gaan we dit doen. Alleen is het in de praktijk veel moeilijker dan op papier. En natuurlijk zijn er dingen die langer duren dan twee uur maar dan is het de vraag of ze leuk genoeg zijn om dagen last van te hebben.